رحمت اوست قصور خاك نشينان كوى نيستى را « 1 » به محض فضل خود تلافى فرمايد . اللهم أنت كما أنت ، « 2 » نحن عاجزون من « 3 » درك كمالك ، واقفون دون سرادقات جلالك ، فاجذبنا « 4 » بجواذب العناية « 5 » ، و خلصنا عناكى نثنى بك « 6 » عليك بل تثنى أنت عليك ، بل تكون « 7 » انت أنت به حق عين الاعيان « 8 » انسان عين الانسان محمد و آله و اخوانه من ذوى العيان « 9 » . در اين وقت كه نقاش كارخانهء تصوير لوحه سبزكار « 10 » بهار ، بر لوح غبرا كشيده بود و قواى بوقلمون‌آساى ناميه لحظه لحظه ، « 11 » رنگى تازه مىنمود ، « 12 » لطف هوا دم از انفاس عيسى مىزد و درختان « 13 » شكوفه‌دار ، موسىوار ، يد بيضا مىنمودند « 14 » و بسيط چمن نشان از سجاده خضر « 15 » مىداد ، « 16 » شبى ، به هنگام آنكه خرگاه كحلى فام ظلام « 17 » را به رسم پيش منزل سلطان قمر بر صحراء گيتى زدند و نه طبق گردون ، نثار مقدم او را از جواهر زواهر نجوم پر كردند ، من در كنجى نشسته « 18 » بودم « 19 » ، در ، بر اغيار بسته ، « 20 » ديدهء اعتبار گشوده بودم و در بدايع آيات « 21 » سماوى و ارضى تأمل مىنمودم و چنانچه دأب

--> ( 1 ) ف‌لا : ندارد . ( 2 ) - ج : نحن له . ( 3 ) - ب : و ج : عن . ( 4 ) - ج : فاخذنا . ( 5 ) - ب : و ج : و ه : + اليك . ( 6 ) - ب : ندارد . ( 7 ) - ج : و ه : يكون . ( 8 ) - ف‌لا : ذوى العيان . ( 9 ) - ب : و ج : و ه : ذوى الاعيان . ( 10 ) - ب : نگار . ( 11 ) - ب : و ج : و ه : لحظة فلحظة . ( 12 ) - ب : + و . ( 13 ) - ب : درخت . ( 14 ) - ب : مىنمود . ( 15 ) - ه : خضرا . ( 16 ) - ف‌لا : مىداشتى . ( 17 ) - ف‌لا : و ه : و ج : و د : ندارد . ( 18 ) - ب : و ه : ندارد . ( 19 ) - ب : + و . ( 20 ) - ب : + و . ( 21 ) - ب : آثار .